Czego szukasz?

Pytanie/Odpowiedź

Autor:

W tej części mojego bloga będę odpowiadał na pytania dotyczące Berlina oraz innych celów turystycznych w Niemczech. Możecie zadawać pytania przez formularz komentarza. Postawam się na nie jak najszybciej odpowiedzieć. Proszę Was jednak o odrobinę cierpliwości. Bloga prowadzę samemu i do tego po pracy, więc pisanie odpowiedzi może trochę potrwać.

A

Autobusy w Berlinie

Autobusy w Berlinie – kategorie

Autobusy w Berlinie można podzielić na cztery kategorie:

  • metrobusy, ozaczone literą M oraz dwoma cyframi np. M48
  • pośpieszne, oznaczone literą X od Expressbus
  • normale autobusy oznaczone trzema cyframi, np. 100 lub 200
  • nocne, oznaczone literą N i cyfrą odpowiadającą linii metra, wzdłuż której kursują, kiedy owo metro jest zamknięte.

Normalne autobusy i autobusy z literą M nie różnią się od siebie praktycznie niczym. Przynajmniej w teorii autobusy z literą M powinny jeździć częściej niż normalne autobusy, a mianowicie co 5-10 minut, przez 24 godziny na dobę.

Litera M pochodzi od słowa metropolia i kryje się za tym cała koncepcja planowania komunikacji w aglomeracjach wielkomiejskich. Chodzi o to, aby autobusy (w Berlinie również tramwaje z literą M) przejeżdżały przez miasto w tempie zbliżonym do tego, jakie oferuje szybka kolej miejska. No coż. Teoria teorią a praktyka berlińska wskazuje na coś innego. Dlatego też napisałem wcześniej, że metrobusy nie różnią się praktycznie niczym od normalnych autobusów. Jak jest korek to i M z przodu nie pomoże.

Autobusy „turystyczne” w cenie zwykłego biletu

W Berlinie macie liczne firmy, oferujące przejażdżki autobusami turystycznymi. Bez wątpienia ma to swój urok. Trasy tych prywatnych autobusów poprowadzone zostały wzdluż licznych atrakcji turystycznych Berlina.

Mam jednak alternatywne rozwiązanie dla wszystkich tych, którzy nie chcą wydać niemałych pieniędzy na tego rodzaju formę zwiedzania miasta.

Polecam przejażdżkę autobusami linii 100 oraz 200. To są zwykłe autobusy miejskie ale przebieg ich tras został ułożony również w taki sposób, aby przejeżdzały wzdłuż wielu atrakcji turystycznych Berlina. Obie linie zaczynają i kończą swój bieg w tych samych miejsach (Alexanderplatz oraz Zoologische Garten), więc można w jedną stronę przejechać się autobusem linii 100, wysiąśc na końcowym i przesiąść się w autobus 200. Tymże wrócimy w to samo miejsce, w którym zaczeliśmy podróż.

Tutaj znajdziecie mapę tras autobusowych w centrum Berlina:

Linie-autobusowe-Berlin

Więcej o komunikacji miejskiej w Berlinie, znajdziecie w kategorii K, pod hasłem Komunikacja miejska.

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie

Gdzie znajduje się Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie?

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie znajduje się w zachodniej części miasta, w dzielnicy Charlottenburg-Wilmersdorf, w bardzo reprezentacyjne części Grünewald.

Adres: Lassenstr. 19-21, 14193 Berlin, Niemcy

Jak dojechać do Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie?

Do ambasady najlepiej dojechać własnym środkiem lokomocji, bo położona jest z dala od centrum miasta. Jeżeli nie posiadacie auta a rower to nie środek transportu, którym wybralibyście się do ambasady, to możecie dojechać na Lassenstrasse autobusem.

Autobus M29 lub X10, przystanek: Joseph-Joachim-Platz

Koordynaty GPS: 52.484422, 13.276686

Dlaczego Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie jest tak daleko od centrum?

Rzeczywiście ambasada położona jest dość daleko od centrum. Na szczęście nie jest to ostateczna lokalizacja. Budynek, w którym do 1994 roku znajdowała się Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej stoi na reprezentacyjnej Unter der Linden 70-72. Tam też ambasada ma powrócić w czasie bliżej nieokreślonym. Do tego czasu ambasada zajmuje reprezentacyjną willę, zbudowaną w 1913 roku dla przemysłowca Wilhelma Spindlera.

A jeżeli kogoś interesuje historia budynku przy Unter der Linden, tego odsyłam do tego artykułu. Przy okazji zaznaczam, że mój blog nie angażuje się politycznie, czyli poglądy autora artykułu są jego, a nie moimi poglądami.

K

Komunikacja miejska – jak korzystać z komunikacji miejskiej w Berlinie?

Ogólnie o komunikacji miejskiej

Berlińczycy ciągle narzekają na komunikację miejską, a ja tylko potrząsam głową i zastanawiam się, czy kiedykolwiek byli w jakichś innych światowych metropoliach. Oczywiście jest kilka powodów do niezadowolenia (np. zimą często S-Bahn przestaje jeździć), ale ogólnie to naprawdę nie ma powodów do marudzenia.

Do wyboru macie metro (U-Bahn), autobusy (Bus), tramwaje (Straßenbahn) oraz szybką kolej miejską (S-Bahn – S od schnell, czyli szybko). Kupując bilet komunikacji miejskiej, możecie przemierzać miasto każdym z ww. środków transportu.

Trzy strefy

Berlin jest podzielony na trzy strefy: A, B oraz C. Strefę A wyznacza Ringbahn, czyli kilka linii S-Bahnu, których trasa poprowadzona została wokół szeroko pojętego centrum Berlina. Trasa ta przypomina… okrąg (Ring), stąd i nazwa. Strefa B, to obszar na zewnątrz od strefy A, aż do granic miasta. Strefa C to pas około 15 kilometrów wokół Berlina. Do strefy C zaliczana jest też trasa do Poczdamu.

Bilety możecie kupić na strefę AB, BC oraz ABC. Jeżeli jesteście w Berlinie w celach turystycznych, to starczy wam w zupełności bilet na strefę AB. Jeżeli przylatujecie/wylatujecie z lotniska Schönefeld albo chcecie wybrać się do Poczdamu, musicie kupić bilet na strefę ABC.

Jaki bilet kupić?

Wybierać możecie pomiędzy następującymi rodzajami biletów:

bilet jednorazowy –jest ważny 120 minut od skasowania. Posiadacze biletu jednorazowego mogą się przesiadać i korzystać z każdego środka transportu. UWAGA! Jest jedno ALE. Można na tym bilecie jechać tylko w jedną stronę. Przykład: Jedziecie z punktu A, przez punkt B, C do punktu D. Tutaj wszystko jest cacy. Jeżeli jednak z punktu A pojedziecie do punktu B, a potem z powrotem, tą samą trasą do punktu A, to kontroler może się doczepić.
bilet dzienny – obowiązuje od momentu skasowania do godziny 03:00 rano dnia następnego.
bilet tygodniowy – obowiązuje w okresie siedmiu następujących po sobie dni, od momentu skasowania do godziny 24:00 siódmego dnia. UWAGA! Każdego dnia od 20:00 do 03:00 rano, w soboty i niedziele, 24.12, 31.12 oraz we wszystkie ustawowe święta można na ten bilet wziąć bez dodatkowych opłat jedną dorosłą osobę oraz do trójki dzieci w wieku od 6 do 14 lat włącznie.
bilet turystyczny – Berlin WelcomeCard jest biletem upoważniającym do korzystania z komunikacji miejskiej, powiązanym ze zniżkami na bilety wstępu do licznych atrakcji turystycznych. Więcej informacji na temat Berlin WelcomeCard znajdziecie TUTAJ.

O czym warto wiedzieć!

  • Bilety możecie kupić w automatach na stacjach metra (U-Bahn) oraz szybkiej kolei miejskiej (S-Bahn), w niektórych tramwajach, u kierowców autobusów (z tego co wiem, to tylko bilety jednorazowe), często w kioskach ruchu. Nie warto kupować biletów od szpiegów z Krainy Deszczowców, bo kontrolerzy jakoś rozpoznają fałszywki, choć dla mnie wyglądają identycznie, jak oryginały.
  • Spójrzcie na bilet i sprawdźcie, czy jest widoczna data zakupu/skasowania. Jeżeli nie, to musicie bilet skasować! Kupując bilet na stacjach metra lub S-Bahn nie będzie na bilecie ww. daty. Bilet musicie skasować zaraz po zakupie w żółtych kasownikach. Czasami trudno je znaleźć, ale najczęściej znajdują się przy automatach z biletami oraz przy wejściu na peron.
  • TUTAJ jest oficjalna strona Zakładu Komunikacji Miejskiej w Berlinie.

P

Parking – gdzie parkować w Berlinie za darmo?

Odpowiedź was raczej nie zadowoli. W ścisłym centrum praktycznie nigdzie. Poza centrum jest lepiej, ale i to się po mału zmienia.

Współczesne miasta, w tym i Berlin, stawiają w coraz większym stopniu na alternatywne środki komunikacji. Cel jest jasny: w centrach ma być coraz mniej aut. Wspierane są takie inicjatywy jak rowery miejskie, carsharing itp. Rozbudowywana jest sieć komunikacji miejskiej. Widzę też duże zmiany w podejściu do infrastruktury drogowej. Coraz więcej dawnych ulic dwupasmowych zamienianych jest na ulice z jednym pasem ruchu dla samochodów i biegnącą obok ścieżką rowerową.

Problemem staje się też parkowanie w centrum miasta. Brakuje miejsc parkingowych a ceny za 15 minut postoju wynoszą od 0,25 € do 0,75 € w zależności od strefy, w której się znajdujemy.

Za parkowanie na ulicy zapłacimy najczęściej od poniedziałku do piątku w godzinach od 08:00 do 18:00. Jest jednak mnóstwo wyjątków. W popularnych miejscach zapłacimy za postój przez całą dobę, w każdym dniu tygodnia. Warto zatem spojrzeć, co jest napisane na parkomacie.

Znalazłem stronę ze wskazówkami, gdzie można bezpłatnie zaparkować samochód. Bezpłatne parkowanie w Berlinie. Opisy są niestety po niemiecku, ale możecie skorzystać z tłumacza google. Niestety w centrum jest bardzo mało opcji do bezpłatnego parkowania. Im dalej od centrum, tym łatwiej.

Płatną alternatywą dla szukania miejsca na ulicy jest postawienie auta w jednym z licznych parkingów podziemnych. W Niemczech istnieje nakaz informowania o kosztach postoju. Często taka informacja umieszczona jest jednak w niewidocznym miejscu. Potem okazuje się, że godzina kosztuje 8 €. Tutaj jest strona, gdzie pokazane są wszystkie parkingi podziemne w ścisłym centrum Berlina, wraz z cenami. Parkingi podziemne.

Place zabaw – gdzie są place zabaw w centrum Berlina?

Place zabaw w Berlinie a dokładnie w szeroko pojętym centrum

Tutaj znajdziecie wskazówki, gdzie pójść z dzieckiem na place zabaw w Berlinie. Skupiłem się na szeroko pojętym centrum miasta. Kto podróżuje z dziećmi, ten wie, że czasami trzeba skanalizować energię dziecka albo zaoferować mu to, co najbardziej kocha, czyli zabawę. Inaczj urlop może zakończyć się mała tragedią.

W podróży bywa nie łatwo z takimi miejscami, stąd pomysł na tego rodzaju wpis. Będę go co jakiś czas aktualizował o kolejne miejsca, które odkrywam w czasie przemierzania Berlina.

Okolice Potsdamer Platz

Park Gleisdreieck

Park Gleisdreieck – idealne miejsce dla dzieci i dorosłych

W odległości około 1 km od Potzdamer Platz znajduje się park Gleisdreieck. W miejscu dawnych torowisk kolejowych stoworzono fantastyczny park z mnóstwem atrakcji dla małych i dużych dzieci. Znajdziecie tutaj kreatywne place zabaw, pole do koszykówki, małe trampoliny, fajną trasę na rolki, mnóstwo trawy do gry w piłkę, miejsca do siedzenia lub pikniku itp. Nie tylko dzieci będą się tutaj dobrze czuły. Jest to też fajne miejsce dla dorosłych. Można tutaj popatrzeć, jak wygląda codzienne życie Berlińczyków, którzy spędzają tutaj często czas wolny. Do tego jest to świetnie zaplanowane miejsce rekreacji, z zachowanym industrialnym charakterem. Prawdziwa perełka urbanistyczna.

Wiosną, latem i jesienią można skosztować bardzo dobrych ciast i kawy, serwowanych z przerobionej przyczepy kempingowej, noszącej nazwę „Café Aule” (czyt. kafe ojle). Niestety zaplecze gastronomiczne w parku Gleisdreieck ogranicza się do wspomnianej kawiarnii „Sowa”. Na terenie parku jest jeszcze kilka innych punktów małej gastronomii, ale nie są warte wzmianki.

Park jest bardzo duży i dzieli się na dwie części, przedzielone torami kolejowymi trasy wiodącej do dworca głównego. Ja opisuję wam tę część, do której możecie dotrzeć od strony Potsdamer Platz ale jeżeli jesteście na Kreuzbergu w okolicach Bergmannstraße, to możecie wybrać się i do tej drugiej, równie ciekawej, jeżeli nie ciekawszej. Obie części parku są ze sobą połączone, więc jak macie czas, to sprawdźcie, która się wam bardziej podoba.

Plakietka środowiskowa – czy potrzebuję plakietkę i gdzie mogę ją kupić?

Co to jest plakietka i strefa środowiskowa?

Plakietka środowiskowa to potwierdzenie, że wasze auto spełnia normy dopuszczalnych emisji spalin. Posiadanie plakietki środowiskowej, nazywanej także ekologiczną, jest obowiązkiem w tzw. strefach ekologicznych. Poza tymi strefami możecie poruszać się autem bez plakietki. Owe strefy tworzone są w miastach i gminach, gdzie istnieje ryzyko wysokiego stężenia pyłów i spalin. Obszar strefy środowiskowej w Berlinie możecie zobaczyć TUTAJ.

Nawet jeżeli wasze auto spełnia normy dopuszczalnych emisji spalin, nie uprawnia was to do wjazdu do strefy środowiskowej bez plakietki. W przypadku w którym was złapią, nałożony zostanie na was mandat w wysokości 80 euro. Ja jeszcze nigdy nie słyszałem o tym, żeby kogoś z moich znajomych złapali, ale nie chciałbym, żebyście byli pierwszymi.

Gdzie kupić plakietkę środowiskową (Umweltplakette)?

TUTAJ znajdziecie stronę po polsku, na której możecie kupić plakietkę środowiskową. Koszt jest spory i wynosi od 29,90 euro za plakietkę z ręcznie wypisanym numerem rejestracyjnym do 39,90 euro za plakietkę z maszynowo wypisanym numerem rejestracyjnym.

Jeżeli mówicie po niemiecku lub angielsku (niestety nie zawsze po angielsku się porozumiecie), możecie w Niemczech sami kupić plakietkę. Koszt wynosi wówczas około 6 euro. Jak to zrobić?

  1. Musicie znaleźć dealera waszej marki samochodu. To ważne, ponieważ w naszych dowodach rejestracyjnych nie ma tzw. Emissionsschlüsselnummer, czyli numeru, który wskazuje na szkodliwość dla środowiska waszego silnika. Tylko u dealera waszej marki samochodu mogą sprawdzić ten numer w systemie.
  2. Prosicie o wydanie plakietki samochodowej, podajecie dowód rejestracyjny samochodu i się uśmiechacie.
  3. Niestety zdarzyło mi się, że jeden z dealerów Forda odmówił mi wydania plakietki. Musicie wówczas pojechać na stację kontroli pojazdów organizacji TÜV. Tutaj nie powinniście mieć problemów z otrzymaniem plakietki, oczywiście jeżeli nie przyjedziecie jakimś starym gratem w dieslu.

Polub Głód w wielkim mieście

Facebook
Facebook
INSTAGRAM

O blogu i blogerze

Jesteście albo niedługo będziecie w Berlinie – mieście, w którym wybór restauracji i barów robi wrażenie co najmniej takie, jak za komuny półki w Pewex-ie. Zwiedzacie, podziwiacie... Nagle czujecie, że głód zbliża się wielkimi krokami...

Jak w takiej sytuacji znaleźć fajną knajpę?
Możecie postawić tarota ale nie wróżę wam sukcesu. Możecie spytać kogoś na ulicy, ale szansa na to, że spotkacie Berlińczyka graniczy z cudem. W centrum są sami turyści.

Odpowiedzią na wasz problem jest mój blog. Od wielu lat odkrywam dla siebie bogactwo kulinarne Berlina. Na moim blogu znajdziecie informacje o restauracjach, knajpach i barach, w których jadłem i piłem. Każdy wpis to moja prywatna, subiektywna wskazówka, gdzie warto pójść, aby dobrze zjeść. Korzystajcie. Na zdrowie!